تبليغاتX
کاملاَ شخصی

                                           آقاي پدر!

 

متاسفانه بسياري از جوانان با وجود گذشت دو دهه از زندگي خود هنوز راه ورسم رفتار با پدر اين فرشته سبيلو را نمي دانند. بياييد با رعايت نكات ساده زير قدر شناس زحمات او باشيم!

 

                                               

 

 هر روز صبح صميمانه به پدر سلام كنيد اما هيچوقت نگوييد " چطوري پسر!"

وقتي پدر با عصبانيت مشغول نصيحت كردن شماست به سقف نگاه نكنيد (مي توانيد به تلويزيون نگاه كنيد!)

 

هرگز دستتان را داخل جيب شلوار پدر تان كه از جالباسي آويزان است نكنيد.

اما اگر پدرتان حساب پولهاي داخل جيبش را ندارد اشكالي ندارد!

 

در مقابل دوستتان با پدرتان باعصبانيت حرف نزنيد ، چون ممكن است دوستتان نارحت شود!

 

هرگز پدر را " تو" خطاب نكنيد.

اما مي توانيد خواهر و برادر ، گربه، گلدان و اتومبيلتان را " تو " خطاب كنيد(البته اگر ماشينتان تويوتا كمري است بايد " شما " بگوييد!)

 

سعي كنيد گاهي با پدرتان شوخي كنيد اما لپش را نكشيد!

 

در حين رانندگي براي خنده چشم هايش را نگيريد (ممكن است بر اثر خنده زياد تلف شويد!)

 

هيچوقت سيگار نيم سوخته خود را به پدر تعارف نكنيد( تعارف سيگار كامل نشانه شخصيت شماست!)

 

هر سال روز پدر جوراب هديه ندهيد، زير پوش هم براي رفع تنوع بد نيست!

 

اگر پدر در مورد اينكه چرا شب دير به خانه آمده ايد سوال كرد هيچوقت نگوييد "برو بابا ، عشقمه دير بيام" مودب باشيد و بگوييد: " برويد بابا ، دير آمدن عشق من است!"

 

اگر وقتي داريد با پدر تان درد دل مي كنيد او روزنامه مي خواند ، عقده اي نشويد ، بلاخره خودتان روزي پدر مي شويد و مي توانيد همين كار را با پسرتان بكنيد و تخليه رواني شويد!

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه 22 اردیبهشت1387ساعت 10:54 توسط صالح |

                     نامه سرگشاده دانشجويان مبارز !

 

امروز اقتدار گرايان انحصار طلب سلطه جوي بي شعور(!) كه پاهايشان تا آرنج در خون دانشجويان مظلوم فرو رفته يكبار دیگر در صدند تا حق پامال شده ما را نمد مال كنند!

آنان كه به دانشجو همچون ساندويچي مي نگرند كه براي سربريدنش دندان تيز كرده اند حتي نمي دانند در سس چگونه باز مي شود حال چگونه است كه خود را محق مي بينند تا همصدا با زور مداران  زراندوز تهي مغز ايكبيري پاي خود را در دهان ستم ديدگان تاريخ  فرو كنند حال آنكه هفته هاست جوراب خود را نشسته اند!

 

                                  

 

يكبار ديگر دانشجويان اين مرز وبوم در برابر آزموني بزرگ قرار گرفتند وآنگونه كه خود شاهد بودند نه تنها حق ما بلكه حتي كيك ما را خوردند!

در طول سه ساعت آزمون عمال رژيم كه در قالب مراقبين جلسه در پي جزم و بسط سلطه خويش در محيط دانشگاه بودند نگاه شيطاني خود را لحظه اي از ما برنداشتند و شعار هايي كه بر كف دستان خود نوشته بوديم در مشت هاي گره كرده مان ناخوانده ماند!

 

امروز كه تا اعلام نتايج اوليه زماني باقي نمانده است ، دژخيمان سازمان سنجش بداند كه داوطلبان در مقابل رد صلاحيت هاي گسترده ساكت نخواهند نشست  و پاسخ خود را با هجده تيري  ديگر خواهند داد و ديگر بار در و ديوار دانشگاه با خون مظلومان تاريخ رنگين خواهد شد .

واين مبارزم ايست تاريخي بين جبهه ي اهوراييان واهريمنان كه تا تحقق آرمان هاي نهضت با مرگ سرخ يا قبولي در ارشد ادامه خواهد داشت!

 

 

چاپیده شده در ستون آزاد

+ نوشته شده در دوشنبه 19 فروردین1387ساعت 13:32 توسط صالح |

          دغدغه ها!

 

       

 

به عنوان يه جوون واقعاً احساس آنريلكسي مي كنم وقتي به كانديشن هاي جامعه امروز فكر ميكنم.

با وجود اينهمه ديفيكاليتي كه توي زندگي باهاش فيس تو فيس مي شم واقعاً نياز به يك ساپورتر

روحي رو سنس مي كنم(تركيدم از روشنفكري!)

 

از وقتي كه مامي رفت لاس وگاس من غير از پاپي وجيسون ديگه هيچ بك آپي نداشتم اما از اون تايمي كه پاپي هم منو تنها گذاشت فقط جيسونه كه منو از دپرشن در مياره!

ترانه هاي جيسون سينگر محبوب نسل جوون خيلي پر مفهوم وعميقه! مثلاًاونجا كه ميگه اووو...گوپس گوپس...لت مي كيس يو...اووو...گوپس گوپس

 

من وپاپي هر دو جيسون گوش ميداديم.

با وجود اختلاف سني زيادي كه من وپاپي داشتيم اما اون هميشه دغدغه هاي  منو درك ميكرد.

پاپي يك روشنفكر واقعي بود! اوه چقدر زود از پيش من رفتي پاپي!

 

هيچوقت خودمو نمي بخشم اگه اون روز قلاده تو محكم مي بستم هيچوقت زير ماشين پخش و پلا

نمي شدي!

اوه پاپي! ...

 

+ نوشته شده در سه شنبه 21 اسفند1386ساعت 13:29 توسط صالح |

                                           نامه ای به استاد

   

                                       

   

     حضور محضر انور حضرت مستطاب ,استاد الجن والانس حفظه ا…الی یوم القیامه , روحی فداه!

 

    ای دکتر فرزانه که بسی در راه علوم وپیشرفت مملکت کلی زحمات کشیدی من چگونه یارای تشکر

 و دست شما درد نکند را دارا باشم حال آنکه همچون خورشیدی در آسمان دانشگاه نور هدایت از همه جایت خارج می شود و مشعل فروزان المپیک و روشنی بخش طریق  علم ودانش و قله های ترقی ما میباشی.

 

                         از عهده ی شکرش چه درآید                 کز عهده ی شکرش به در آید؟!

 

          اگر چه بنده به عنوان یک دانشجو , آینده ساز مملکت و امید ملت بیش نیستم ولی با تاسی به پند های ارزنده ونصایح  گوهر بار حضرت عالی کسب علم را سر لوحه ام قرار داده ام ونمره واین جور چیز های بی ارزش را به پشیزی نمی نگرم  .

این سخن شما راهمواره در گوشم زمزمه می کنم که فرمودید نردبان ترقی مثل چهار پایه سه پله دارد, علم و دانش !     یا شاید هم که فرموده بودید چهار پایه علم ودانش مثل نردبان سه پایه دارد,ترقی!

به هر حال توی همین مایه ها بود, اما آنچه مهم است این است که علم ودانش وترقی خیلی مهمتراز آن است که در محدوده ی نمره واین چیز های بی ارزش جابشود.

 

      واقعاً من این فراخنای افق دید واسعه حضرت عالی را همیشه می ستایم ومعتقدم امروز پیشرفت مملکت وگذر ازدروازه ها واوج قله های  بلند مرز های علم وتخیل کلاً در گرو همین گونه تفکر است  و ما باید نگاه نمره محور را به گوشه ای پرتاب کنیم ونهال نورسته جوانانمان را با کود مناسب آبیاری کنیم! خلاصه دکی جون , دنیا دو روزه , ارزش نداره, نمره بده  نیفتیم!

 

                                

 

                                                                                                                                       
+ نوشته شده در سه شنبه 23 بهمن1386ساعت 12:30 توسط صالح |

                              گزارش هفدهمین گردهمایی آزاد اندیشان!

                  

              

                                                                                 عکس تزیینی است(شاید هم نباشد!)

ساعت 17:00     موعد شروع جلسه.

 

ساعت 17:15     ورود آبدارچي براي پذيرايي، بازگشت به علت خالي بودن اتاق.

 

ساعت 17:30     ورود تعدادي از مسئولين برگزاري جلسه، نصب فوري تراكت هاي آزاد انديشانه،                                «نئو كنسرواتيسم دوگم محكوم است»،  «دانشجوي فراري آزاد بايد گردد!»،

                       «دانشجو بيدار است... از امتحان بيزار است»، «اپوزيست رئال آري... بارسلونا هرگز!»

 

ساعت 17:45     دعوت از دانشجويان داخل راهرو براي حضور در جلسه.

 

ساعت 17:46    دعوت از دانشجويان داخل راهرو براي حضور در جلسه به زبان خوش.

 

ساعت 17:47    توسل به زور!

 

ساعت 17:50    اعلام وجود پذيرايي در پايان جلسه وحضور پر شور دانشجويان!

 

ساعت 17:59   پر شدن اتاق محل برگزاري جلسه، اظهار شعف مسئولين برگزاري از حضور آگاهانه

                       دانشجويان آزاد انديش

 

ساعت 18:00    شروع رسمي جلسه.

                      يكي از دانشجويان پشت تريبون قرار مي گيرد و بيانيه آغازين را قرائت مي كند:

                      «امروز دانشجوي آزاد انديش پارادايم پوپوليسم پست سوسايتي را بر نمي تابد!...»

                      (حمايت پر شور حضار: «احسنت! احسنت! صحيح است!»)

 

ساعت 18:10   دعوت از سخنران مدعو براي قرار گرفتن در جايگاه: آقاي گل چمن آبادي نماينده محترم

                     شوراي اسلامي شهرستان حصارچه از توابع قره بيل.

 

ساعت 18:15  سخنران مدعو در ميان تشويق بي امان حضار به پشت تريبون رفت و دقايقي با تكان دادن

                    دست به ابراز احساسات دانشجويان پاسخ گفت.

   

ساعت 18:20    سخنران مدعو 5 دقيقه جيب هايش را براي پيدا كردن متن سخنراني جستجو كرد.

 

ساعت 18:25     در خواست از حضار براي جستجو در زير صندلي ها براي يافتن متن سخنراني.

 

ساعت 18:26    به علت پيدا نشدن متن سخنراني نماينده محترم ضمن عذر خواهي از حضار به صندلي خود

                       بازگشت.

 

ساعت 18:27    يكي از مسئولين برگزاري كه مشغول تبادل مسايل آزاد انديشانه بوسيله بلوتوث بود پشت

                       تريبون حاضر شد و حضار را به رعايت ادب توصيه كرد!

 

ساعت 18:28    مجري مراسم كه تازه رسيده بود پشت تريبون قرار گرفت و برنامه هاي بعدي را اعلام كرد:

                       «قرائت قطعنامه و سپس پذيرايي!»

 

 ساعت 18:29     يكي از دانشجويان براي قرائت قطعنامه در جايگاه حاضر شد. فرياد هاي «احسنت!  

                        احسنت! و صحيح است... صحيح است!» نشان مي داد كه همه پيشاپيش با قطعنامه

                        موافقند، فلذا قطعنامه قرائت نشد! 

 

ساعت 18:30   توزيع كيك و سانديس.

                       پايان جلسه.

 

+ نوشته شده در دوشنبه 8 بهمن1386ساعت 19:58 توسط صالح |

                                 فرم مشاوره ي دانشجويي  

 

      بعد از كنكور در دانشجويان جديدالورود اغلب حالت هاي افسردگي، فشار عصبي، اسكيزوفرني و التهاب روده ي بزرگ مشاهده مي شود. اما جاي نگراني نيست! چون گروه مشاوره دانشجويي در ستون آزاد پاسخگوي مشكلات روحي شماست. تعيين ميزان افسردگي، ضريب هوشي، نمره عينك، كشيدن ميخچه، تزريقات و پانسمان، همه و همه در گروه مشاوره ستون آزاد!

 

1- آيا كنكور فشار زيادي به شما وارد كرد؟ 

 خيرc         تاحدوديc         بله، هنوز جايش درد مي كندc

 

2- آيا روي كتاب تست هايتان رد دندان مشاهده مي شود؟

بليc          خير، به علت جرجر شدن كتاب ها چيزي قابل مشاهده نيستc

 

3- سئوالات كنكور را چند خريديد؟

من سئوالات كنكور را نخريدمc     خيلي گران بودc    ما آشنا داشتيم تخفيف گرفتيمc

 

4- قبل از كنكور شب ها چه ساعتي مي خوابيديد؟

 ساعت 9 شب c         ساعت 8:45 c        ساعت 9:15 c

 

5- در خوابگاه چه ساعتي مي خوابيد؟

مثل دوران قبل از كنكور مي خوابيم c

  اصلاً تا صبح پاسور بازي نمي كنيم c

 

6- عرض ابرو قبل از ورود به دانشگاه:  cm ┘┴┴└

7- عرض ابرو بعد از ورود به دانشگاه : cm  ┘┴┴└

 

8- چند وقت است دچار اين توهم شده ايد كه خوش تيپ هستيد؟ . . . . . .

 

9- چرا سيگار مي كشيد؟  . . . . .  (سيگار نمي كشيد؟! بابا ما را سياه نكنيد!)

 

10- چرا با سامسونت خالي به دانشگاه مي آييد؟ . . . . . .

 

11- در كلاس هميشه در چه چيزي اول هستيد؟ 

 در پاسخ به سئوال استاد c       در رساندن خودكار به استاد c

 

12- وقتي كه استاد با اشتياق سرگرم تعريف كردن يكي از خاطراتش است، شما چه مي كنيد؟

مشتاقانه سراپا گوش مي شوم c  

  سعي مي كنم گوش كنم c 

 مي گويم: استاد خسته نباشيد! c

 

13- اخيراً چه نواري را بيشتر گوش داده ايد؟

عليرضا افتخاري c   بنيامين c    داريوش c   (گزينه آخر توسط سردبير پاره شد) c

 

14- فعاليت هاي پلتيكال – رفرميستي خود را در دانشگاه از كي شروع كرديد؟

 به محض دادن پاسخنامه كنكور به مراقب c 

  به محض ورود به دانشگاه c 

  بعد از قطع مصرف قرص هايم c

 

15- به چه علتي قرص اعصاب مصرف مي كنيد؟

 يكي از نامزدهايم(!) به من گفته «برو ديگه دوستت ندارم!»c 

  هميشه آرزو داشتم خط ريش لنگري بزنم ولي كوسه هستمc 

  رژ لبم را دوست ندارمc  

 في في جون بهم گفته دماغت خيلي زشته! c

 

16- دوست داريد موقع خروج از دانشگاه با چه ماشيني تصادف كنيد؟

 پرادوc                پاجيروc            پيكاپc              پيكان سپرجوشن(اين گزينه هيچ ارتباطي با مجتبي نخعي ندارد) c

 

17- چرا مانتوي خواهركوچيكتان را مي پوشيد؟ . . . . .

 

18- آيا از دست دادن سبيلتان رابطه اي با گرفتن جزوه از همكلاسي تان دارد؟

   بلي c     خير c

 

19- فكر مي كنيد ضريب هوشي شما چند باشد؟

      100c       20 c       19.75 c      ضريب هوشي يعني چيc

 

20- بعد از خواندن ستون آزاد چه مي كنيد؟

كمي فكر مي كنم و بعد يك دفعه هرهر مي خندمc  

  براي پيشگيري از سرماخوردگي يك قرص آدولت كلد مي خوردم c 

  با شماره نشريه تماس مي گيرم و مي پرسم: اين قسمت طنزش كجاست؟ c

 

 

 

 

                                    چاپ شده در ستون آزاد 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 19 دی1386ساعت 15:27 توسط صالح |

 

I lav usa!

 

موضوع انشاي اين هفته ما مثل هفته هاي قبل" علم بهتراست يا ثروت " بود ولي چون موضوع خيلي خنكي بود من تصميم گرفتم كمي راجب توافت هاي ايران وخارج و مسايل غيره انشا بنويسم .            

پدرم هميشه مي گويد" اين خارجي ها كه الكي خارجي نشده اند، خيلي كارشان درست بوده كه توي خارج راه دادنشان" البته من هم مي خواهم درسم را بخوانم پيشرفت كنم سيكلم را بگيرم بعد پلفسور بشوم تا بتوانم به خارج بروم.

تازه دايي دختر عمه پسر همسايه مان در آمريكا زندگي مي كند. او مي گويد "در خارج آدم هاي قوي كشور را اداره مي كنند"

مثلن همين آرنولد كه رعيس كاليفرنيا شده است ما خودمان در يك فيلم ديديم كه چطوري يك نفره زد چند نفر را لت وپار كرد  بعد با يك خانم ... البته آن قسمت هاي بي تربيتي فيلم را نديديم اما ديديم كه چقدر زورش زياد است ، بازو دارد اين هوا.امادر ايران هر آدم لاغر مردني را مي گزارند مدير بشود.

خارجي ها خيلي پر زور هستند وهمه شان بادي ميل دنگ كار مي كنند.همين برج هايي كه دارند نشان مي دهد كه كارگر هايشان چقدر قوي هستند وآجر را تا كجا پرت كرده اند!

ما اصلن ماهواره نداريم . اگر هم داشته باشيم(!) فقط برنامه هاي علمي آن را نگاه مي كنيم. تازه من كانال هاي ناجورش را قلف كرده ام تا والدينم خداي نكرده از راه به در نشوند.اين آمريكايي ها بر خلاف ما آدم هاي خيلي مهرباني هستند ودايم همديگر را بقل مي كنند وبوس مي كنند. اما در فيلم هاي ايراني حتا زن وشوهر ها با سه متر فاصله كنار هم مي نشينند كه به ضعم بنده همين كارها باعث شده كه آمار تلاغ  روز به روز بالا تر بشود.     

                                                                              

 

در اينجا اصلن استعداد ما كفش نمي شود ونخمه هاي علمي كشور مجبور مي شوند فرار مغز ها كنند اما در خارج كفش مي شود. مثلن اين بيل گيتس با اينكه اسم كوچكش نشان مي دهد كه از يك خانواده كارگري بوده اما تا مي فهمند كه نخمه است به او خيلي بوجه مي دهند واو هم برق را اختراع مي كند!

پسر همسايه مان مي گويد اگر او آن موقع برق را اختراع نكرده بود شايد ما الان مجبور بوديم شب ها توي تاريكي تلويزيون تماشا كنيم!

من شنيده ام در خارج دموكراسي است ولي ما نداريم . اگر اينجا هم دموكراسي مي شد چقدر خوب مي شد .آنوقت محمد رضا گلذار رعيس جمبور مي شد و مهناز افشار هم معاون اولش مي شد.شايد آميتا پاچان وشاهرخ خان را هم دعوت مي كرديم تا وزير بشوند.خيلي خوب مي شد . ولي سد افصوث و دريق!

 

                                        

از جمبه فرهنگي ما ايراني ها خيلي بي جمبه هستيم.ما خيلي تمبل وتن پرپر هستيم و حتي هفته اي يك روز را هم كلاً تعطيل كرده ايم .شايد شما ندانيد اما من خودم ديشب از پسر همسايه مان شنيدم كه در خارج جمعه ها تعطيل نيست! وقتي شنيدم نزديك بود از تعجب شاخداردونسك شوم.اما حرف هاي پسر همسايه مان از بي بي سي هم مهتبر تر است.

ما ايراني ها ضاتن آي كيون پاييني داريم .مثلن پدرم هميشه به من مي گويد تو به خر گفته اي زكي.

ولي خارجي ها تيز هوشان هستند .پسر همسايه مان مي گفت در آمريكا همه بلدند انگليسي صحبت كنند، حتا بچه كوچولو ها هم انگليسي بلدند.ولي اينجا متعسفانه مردم كلي كلاس زبان مي روند و آخرش هم بلد نيستند يك جمله ساده مثل   I lav usa    بنويسند . واقعن جاي تعسف دارد.

                                 اين بود انشاي من.

 

چاپ شده در شماره فلان ستون آزاد

 

+ نوشته شده در یکشنبه 25 آذر1386ساعت 16:32 توسط صالح |

                                          چگونه خوشگل باشیم!

 

                  راهكارهايي ساده و كم هزينه براي اينكه جذاب تر به نظر برسيد:  

 

 

   آرايش مناسب ريش و سبيل شما را جذاب تر مي كند!

 

 آرامشی که در چهره دارید شما را زیبا تر می کند. 

    

                                         براي داشتن دماغ نوك بالا الزاماً جراحي لازم نيست.  راههاي كم خرج تري هم وجود دارد. اگر چانه خود را كمي  بالا بگيريد، خوب دماغتان هم نوك بالا خواهد شد!

 

 چاقی نباید باعث شود که روحیه خود را از دست بدهید!